Sabır…Sabır…Sabır…
En Masumane Tavırlarına Gaddarca Yaklaşanlar Olacak Belki.
İçindeki Çocuk Hafife Alınacak…
Anlatmak İstediklerin Değil Anlaşılmamış Yanların Konuşulacak.”Olsun” Diyeceksin,Yüzündeki Gülümsemeyi Kaybetmeden.
Yine de Hüsnü Zan Edeceksin.
ALLAH İçin Söylediğini Yine ALLAH İçin Olduğu Yerde Bırakacaksın.
Yaradanı Alıp Yüreğine,Sırtını Dayayıp Tevhidin Çınarına Akibeti Ukbada Düşüneceksin.
Ve Kalbin Şöyle Bir Hafifleyecek,Damarlarına Giden İyimserlik Yolunu Tıkamadığından…
Üzülüp Acı Çektiğinde Çileni Hafife Alanlar Olacak Belki…Öyle Bir Yanacak Ki İçin Kimseye Anlatamayacaksın.Günlerce Ağlayacaksın…
Sonra En Yakınındaki , En Yüreğindeki Vuracak Hislerini….Canım Dediğin Dönecek Sırtını.Bir “Ah!” Çekeceksin
Ve Arkanı Döndüğünde Kimse Kalmamış Olacak.
“Sabır” Diyeceksin Yine Sabır.
Eyüplerin Torunluğuna Yakışır Sabır…
“Bugün ALLAH İçin Ne Yaptın” Sorusu Geldiği An Kulağına , Vereceği Cevabı Bulamayanların
Tedirginliği Değil En Zor İmtihanını Başarıyla Vermiş Öğrencilerin Rahatlığı Olacak Ruhunda.
Başını Yastığa Koymadan “Elhamdülillah” Diyecek ,Rüyanda Cennetten Kesitler Göreceksin Belki….
Ve Sabaha Erdiğinde ,Avucunda Tuttuğun Tesbih Tanesi Yine “Ya Sabır” La Başlayacak…
Uzat Ellerini Ve Bekle.
Sabırla Bekle Gönül…
En Geç Surun Sesi Duyulduğunda , Tutacak Ellerinden Râsuller Râsulü…Pes Etme Sabret Gönül…
Asıl Sahibini Düşün Sabret…
Başını Sonunu Kestiremediğin Olaylarda Bile Sabret…
Pes Etme Sabret Gönül…